طراحی پایدار به عنوان یکی از انواع روش های طراحی، دربرگیرنده ی محصولاتی است که فقط از منابع تجدیدشدنی ساخته می شوند. علاوه بر این، محصولاتی که در حیطه ی طراحی پایدار تهیه می شوند، در طی روند ساخت یا در زمان استفاده، آسیب های جدی برای محیط زیست به وجود نمی آورند. اغلب این محصولات به گونه ای طراحی می شوند که رابطه ی نزدیکتری بین استفاده گر و محیط زیست طبیعی او ایجاد نمایند.
طراحی پایدار با عنوان طراحی دوستدار محیط زیست و یا طراحی سازگار با محیط زیست نیز خوانده می شود. نامِ آن، چندان مهم نیست؛ این نوع طراحی، بیشتر به عنوان یک نوع فلسفه شناخته می شود تا عملِ طراحی. طراحی پایدار بر اساس اصول اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی و با توجه به اهمیت مبحث پایداری در طراحی، پایه ریزی شده است. محصولاتی که در این نوع طراحی مطرح هستند، همه ی محصولات را، چه کوچک و چه بزرگ، شامل می شوند. یک ساک دستی که از محصولات بازیافت شده تهیه شده است و به جای ساک های پلاستیکی یا کاغذی مورد استفاده قرار می گیرد، نمونه ای از طراحی پایدار است. این محصولِ کوچک روزمره، که می تواند تا شده و درون کیف پول نیز قرار گیرد، مثال کاملی از فلسفه ی طراحی پایدار است.
طراحی پایدار می تواند محصولات بسیار بزرگتری را نیز خلق کند. در واقع این نوع طراحی می تواند برای ساخت ساختمان ها و حتی آسمان خراش ها هم مورد استفاده قرار گیرد. در حقیقت می توان از این فلسفه ی طراحی برای برنامه ریزی و توسعه ی کل یک شهر نیز استفاده کرد. این تفکر در رشته های مختلف از جمله طراحی صنعتی، معماری و مهندسی شهری کاربرد دارد. طراحان داخلی هم با به کارگیری مواد دوستدار طبیعت، در پارچه ها، پوشش دیوارها، کف سازی بناها و سایر مصالح مورد استفاده ی خود، از این شیوه بهره می گیرند.
در طی چند دهه ی گذشته، این مطلب کاملاً روشن شده که حفاظت از کره ی زمین و منابع آن، مسئله ی بسیار مهمی است. بسیاری از پژوهشگران و فعالان در این زمینه، به این نکته اشاره کرده اند که اگر همه ی منابع زمین را درو کنیم، دیگر محلی برای زندگی نخواهیم داشت. فلسفه ی طراحی پایدار، منجر به ایجاد شیوه ای از زندگی و تولید محصولاتی می شود که در زندگی روزمره کاربرد داشته و از زمین و منابع آن حفاظت می کند؛ به گونه ای که ادامه ی زندگی انسان با منابع کافی، میسر گردد.
و.....